Artun'un Karalama Defteri

Coward

Bu yılki Filmekimi’nde sadece iki filme gittim. İlki Girl (2018) ve Close (2022) filmleriyle tanınan Lukas Dhont’un yeni filmi Coward’dı (2026). Kuir sinemanın heyecan uyandıran isimlerinden olan Dhont, bu sefer 1. Dünya Savaşı’nda geçen bir kuir hikâyesi anlatıyor. Belçika sınır cephesinde görev yapan, farklı sınıflardan gelmiş iki asker üzerinden savaşın soğuk gerçekliliğiyle kısa zamanda büyümek zorunda kalan erkeklerin yetişkinlik sorumluluklarıyla giriştikleri mücadeleyi anlatıyor Dhont.

Köyünün dışına belki de ilk defa çıkmış olan Pierre, etrafında olan her şeye büyük bir şaşkınlıkla bakmaktadır. Iskartaya çıkartılmış bir grup askerden moral geceleri düzenleyen bir gösteri grubu kuran Francis ise şehirlidir. Bu iki asker giderek yakınlaşırken Pierre kendisini sakatlar ve gösteri grubuna katılır.

Filme düz bakılınca isimdeki korkağın; Francis’e olan aşkı uğruna savaştan, askerlikten kaçarak ülkesini yüz üstü bırakan Pierre olduğu aşikâr. Fakat toplumdaki sosyal konumunu kaybetmemek uğruna sevdiği erkekten ve işten ânında vazgeçebilen Francis de korkak olmuyor mu? Ya da hangisinin korkaklığı daha ötede?

Coward belki de unutulacak bir eser, Dhont’un kendi işleri arasında bile. Lakin kutuplaşmanın giderek arttığı dünyamıza dair bence önemli sorular soruyor. Savaşın herkesi eşitliyormuş gibi görünmesinin nasıl bir illüzyon olduğunu birkaç er üzerinden anlatabilmesi bile takdire değer.

Wicker

İkinci film ise modern bir fabl olan Wicker (2026). İsimlerin olmadığı, herkese ya mesleği ya da aile bağıyla (kasabın eşi gibi) hitap edilen bir dünyada geçiyor filmimiz. Hiç evlenmediğinden ve balıkçılık gibi kötü kokan bir iş yaptığından ana kadın karakterimiz, köy halkı tarafından hor görülmektedir ve köyün dışında yaşamaktadır. Bu muameleden ve yalnızlıktan sıkılan Balıkçı, Sepetçi’den kendisine bir eş yapmasını ister. Masal bu ya, Sepetçi de hasırdan bir eş yapar. Bulunduğu toplumun dinamiklerine dair fikri olmayan bu Hasır Koca (wicker), Balıkçı’yı hem duygusal anlamda hem de cinsel olarak çok mutlu eder. Ama bireyselliğin olmadığı, hatta ayıplandığı bu Orta Çağ köyünde bu sevgi ve mutluluk köy ahalisini rahatsız etmeye başlar.